Ocena: ( 4 głosów ) W życiu bażanta istnieją te chwile
iż patrząc z empatią na jego wola
przepiórcze Twe oczy coś sugerują
Spojrzeniem pierzastego indora

Tam, gdzie zwykła kuropatwa
nie klękła przyczłapem bydlaka
farma rozkwita odległa
wśród szumu skrzydeł wiatraka

Czy głos ten, co Cię otacza, to świergot bociana??
skrzeczenie krogulca, czy kwęk dziobaka??
Siedzisz jak indor w drobiowym przyklęku,
dziobiąc puszystą skórę futrzaka

Być Twym kolanem,Twą bliskość odczuwać
pierzastych dłoni strusiego pazura
Widzę Twe wnętrze w odbiciu Twych oczu
w spojrzeniu gorącym jak na rożnie kura

nie ważne jest, czyś oskubana
piejesz i gdaczesz lub mieszkasz w oborze
jak pterodaktyl Ci ciepło podpowiem:
rozkwitaj wewnątrz, jak gęś przy gąsiorze

Dziąsło

←  poprzednia To jest ten wiersz z cyklu "Ikar"		następna  →Żyję w chaosie