To chyba właśnie przez nie, w ramach świątecznych porządków zabrakło dla mnie i mojego rodzeństwa miejsca, tam gdzie się urodziłem. Raptem znaleźliśmy się w lesie, gdzie było zimno, ciemno, mokro i przerażająco... A do tego nie było nic do jedzenia... Nawet nie wiem ile czasu minęło, zanim ktoś nas zauważył... To było w przedświąteczny weekend...
Później sytuacja potoczyła się szybko. Trafiliśmy do ciepła, wreszcie mogliśmy się najeść i odpocząć...
To były nasze pierwsze w życiu święta, które jednocześnie stały się początkiem nowego, bezpiecznego życia, więc już nie mogłem ich nie lubić.
Ale wiecie jakie jest moje marzenie? Chciałbym móc spędzać każde kolejne święta, nie tylko grudniowe, w gronie ukochanych, bliskich mi ludzi. I żeby moje rodzeństwo było szczęśliwe...
Wiem, że to dużo, ale Ciocie obiecały, że z Waszą pomocą na pewno się uda.
Mam około 4,5 miesiąca. Jestem najodważniejszy i najdzielniejszy i najbardziej kontaktowy z naszej czwórki. Lubię ludzi, zabawę, a już z pieskami mógłbym szaleć bez końca. Urosnę raczej duży, więc już nigdy niczego nie będę się bał! Może tylko samotności, ale przecież z Wami mi ona nie grozi, prawda?
Byłem u pani weterynarz. Dostalem odpchlenie, odrobaczenie i szczepionkę.
Pozostało tylko przeprowadzić się z Gostynina do nowego domu i ukochać swoich nowych ludzi.
Pomóżcie mi ich znaleźć. Czekam pod telefonem: 605974653, 509653345.
Wasz Grinch.
Za imię, które noszę bardzo dziękuję mamom chrzestnym - Kasi Józefowicz i Jolancie Nowakowskiej.
A za zimowe zdjęcie jestem wdzięczny Julii Zajączkowskiej.
Napisz komentarz
Komentarze