Niebiańska promocja

Miłosierdzie, czyli… dowartościowywanie, podnoszenie w górę, wydobywanie dobra spod wszelkich nawarstwień zła, które jest w świecie i w człowieku (Dives in misericordia, 6).

W płockim klasztorze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia św. Faustyna przebywała od czerwca 1930 r. do listopada 1932 r. Pracowała tu w kuchni i w sklepie piekarniczym (czasem pomagała w piekarni). Dnia 22 lutego 1931 r., w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu, 26-letnia Faustyna miała pierwsze objawienie Jezusa Miłosiernego. W „Dzienniczku”, który powstawał w latach 1934-38, zapisała wezwanie: „Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz, z podpisem: Jezu, ufam Tobie. Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie” (Dz. 47). „Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie. Obiecuję także, już tu na ziemi, zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a szczególnie w godzinę śmierci. Ja sam bronić ją będę jako swej chwały” (Dz. 48). Na obrazie, z serca Jezusa przebitego włócznią na krzyżu wypływają dwa duże „promienie miłosierdzia”: czerwony oznacza krew, blady – wodę. Prawą ręką podnosi Jezus w geście błogosławieństwa. Słowa w podpisie obrazu stanowią wezwanie do całkowitego zaufania dobroci Boga. Obraz jest narzędziem, przez które Jezus rozdaje łaski i naczyniem, którym ludzie czerpią te łaski ze źródła Miłosierdzia. Jest również znakiem, który przypomina wezwanie do praktyki miłosierdzia przez czyn, słowo i modlitwę (Dz. 742). „Miłosierni... dostępują miłosierdzia” (DM 3). Pragnienie Jezusa dotyczące wymalowania obrazu zostało zrealizowane przez artystę malarza Eugeniusza Kazimirowskiego w czasie pobytu św. Faustyny w Wilnie.

Również w Płocku, kiedy św. Faustyna odeszła od spowiedzi, usłyszała wezwanie do ustanowienia Święta Miłosierdzia: „Ja pragnę, aby było Miłosierdzia święto. Chcę, aby ten obraz, który wymalujesz pędzlem, żeby był uroczyście poświęcony w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, ta niedziela ma być świętem Miłosierdzia” (Dz.49). Jak wyjaśnił Jezus, „w dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia mojego; która dusza przystąpi do spowiedzi i komunii św., dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar” (Dz. 699). Jest to – jak tłumaczy ks. prof. Ignacy Różycki – łaska większa od odpustu zupełnego, łaska „większa niż łaski sześciu sakramentów z wyjątkiem sakramentu chrztu: albowiem odpuszczenie wszystkich win i kar jest tylko sakramentalną łaską chrztu świętego”. Stąd swoją obietnicę Pan Jezus podniósł do rzędu „drugiego chrztu”.

W dniu kanonizacji Siostry Faustyny 30 kwietnia 2000 roku, kiedy kaplica na Starym Rynku w Płocku została podniesiona do rangi diecezjalnego Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, św. Jan Paweł II ogłosił to święto dla całego Kościoła.

ks. Leszek Smoliński