Żartobliwie mówię, że jest to mój urodzinowy program 60/60. Chodzi nie tylko o liczbę odwiedzonych miejsc, ale także o drogę, wysiłek i czas na przemyślenia, którego podczas rowerowych wypraw nigdy nie brakuje.
Pierwszy raz wyruszyłem w trasę 4 marca. W sumie mam już za sobą 19 etapów, co dało dokładnie 1129 kilometrów. Najdłuższa wyprawa to 120 kilometrów do Łowicza i oczywiście z powrotem do domu. Kiedy patrzę na licznik, sam czasem zastanawiam się, kiedy to wszystko „nakręciłem” ale rower ma tę niezwykłą właściwość, że nawet długi dystans dzieli się na krótsze odcinki - od jednej miejscowości do drugiej, od postoju do postoju, od jednej myśli do następnej.
Każda taka podróż wygląda trochę inaczej. Jednego dnia wiatr pomaga i człowiek ma wrażenie, że rower sam jedzie. Innym razem trzeba mocniej naciskać na pedały, szczególnie gdy pogoda przypomina, kto tutaj naprawdę rządzi. Są też chwile, kiedy warto zwolnić - spojrzeć na pola, lasy, stare świątynie, zatrzymać się przy przydrożnym krzyżu czy kapliczce. W podróży rowerowej człowiek widzi więcej i chyba także więcej myśli.
Dla mnie te wyprawy to sposób na przeżywanie czasu, którego - im człowiek starszy – tym bardziej zaczyna być świadomy. Sześćdziesiąte urodziny skłaniają do refleksji, ale zamiast siedzieć i liczyć lata, wolę liczyć kilometry i odwiedzone miejsca. Każdy etap ma swój sens, każda droga gdzieś prowadzi.
3 czerwca obchodziliśmy Światowy Dzień Roweru. Pomyślałem wtedy, że to święto trochę także dla takich jak ja - ludzi, którzy na dwóch kółkach szukają nie tylko ruchu i zdrowia, ale zwykłej radości życia. Rower daje wolność. Można zatrzymać się tam, gdzie samochód tylko przemknie, usłyszeć śpiew ptaków, poczuć zapach lasu po deszczu.
Jak zrobię 60 etapów to dam znać, pozostało jeszcze... lub tylko 41.
Napisz komentarz
Komentarze