Po śmierci Siemowita IV księżna wdowa Aleksandra objęła we władanie swoją dzielnicę oprawną, na którą składały się Ziemia Rawska i Ziemia Gostynińska. Początkowo zarządcą Ziemi Gostynińskiej był Andrzej z Ciechomic herbu Wąż. Kazimierz Pacuski w swej książce „Możnowładztwo i rycerstwo Ziemi Gostynińskiej w XIV i XV wieku” informuje, że Andrzej z Ciechomic, zwany Szczubiołem z Kozłowa stosunkowo wcześnie znalazł się w otoczeniu Siemowita IV. Około 1417 roku został kasztelanem gostynińskim i liczącym się uczestnikiem rady książęcej. W 1426 r. został przejściowo starostą gostynińskim. W 1432 roku został kasztelanem płockim, zwalniając tym samym sprawowany od dziewięciu lat urząd kasztelana gostynińskiego. Jako kasztelan płocki stał się bliskim współpracownikiem książąt Włodzisława I Płockiego, a także Siemowita V Rawskiego. Od 5 sierpnia 1443 r. sprawował urząd wojewody rawskiego.
Kolejnym starostą gostynińskim został Marcin z Gośliny w Ziemi Rawskiej. Był znacznie uboższy niż jego poprzednik, ale zdecydowanie bardziej liczył się z wolą księżnej. Z czasem został podstolim i sędzią rawskim.
Księżna Aleksandra spędzała tyle samo czasu w Ziemi Gostynińskiej i w Ziemi Rawskiej. Przejeżdżała zazwyczaj przez Bolemów (obecnie Bolimów), gdzie w 1427 roku ufundowała kościół parafialny, uposażając go dwiema włókami ziemi.
W skład najbliższego otoczenia księżnej Aleksandry wchodzili: ks. Jan, pleban rawski i spowiednik księżnej, starosta gostyniński Marcin z Gośliny, urzędnicy ziemscy – stolnik Jan z Kutna i łowczy Sasin ze Szczawina, przedstawiciele okolicznej szlachty: Jan z Gołębiewka, Adam z Gnojna i Domarat z Raciborowa. Sprawując samodzielne rządy, księżna wdowa dokonywała częstych objazdów swej dzielnicy oprawnej, co umacniało spoistość księstwa dzięki częstym osobistym kontaktom księżnej z jej poddanymi. Wiadomym jest również, że dwór księżnej przyciągał licznych gości.
Król Władysław Jagiełło zmarł 1 czerwca 1434 roku, po 48 latach rządów w państwie polskim. Prawdopodobnie gdy umierał jej brat, księżna gostynińska i rawska Aleksandra była już poważnie chora. Zmarła 19 czerwca 1434 roku. Uroczysty pogrzeb w Płocku wyprawili jej synowie, którzy wkrótce po tym wydarzeniu przejęli władzę w Ziemi Gostynińskiej i Ziemi Rawskiej.
Za tydzień o tym, jak Ziemią Gostynińską rządził kolejny Siemowit.
Napisz komentarz
Komentarze