Chyliński urodził się 19 marca 1915 roku w Kozicach, wsi położonej w odległości ok. 4 km od Gostynina. Był najstarszym z czworga dzieci Wawrzyńca i Stanisławy z d. Wojtczak Chylińskich. Wawrzyniec urodził się w 1856 r. we wsi Jamno w gminie Czermno. Stanisława Chylińska urodziła się w 1889 r. we wsi Żurawieniec. Jej matka Helena była z domu Medwadowska, być może spokrewniona z rodziną późniejszego generała Jana Medwadowskiego urodzonego i pochowanego w Gostyninie (zob. Gostyniński Słownik Biograficzny, s. 237–238). Chylińscy posiadali duże, liczące 15 ha gospodarstwo. W 1927 roku rodzina Chylińskich przeprowadziła się do Gostynina i zamieszkała w istniejącym do dziś domu przy ulicy Bierzewickiej nr 3. Wawrzyniec został ławnikiem, miał udziały w gostynińskim banku, czasami zastępował organistę w kościele parafii św. Marcina. Wiadomo, że znał łacinę, ponieważ po ukończeniu gimnazjum wstąpił do seminarium, którego ze względów finansowych nie ukończył. Natomiast jego syn Eugeniusz podjął naukę w szkole powszechnej w Gostyninie, a w latach 1929–1931 uczył się w gostynińskim gimnazjum, ale w dniu 1 września 1931 r. wstąpił do Korpusu Kadetów im. Marszałka Józefa Piłsudskiego we Lwowie. Szkołę tę wybrał dla niego ojciec, który był w stosunku do rodziny apodyktyczny. Była to szkoła, w której wychowywano młodzież w duchu rycerskim, kultywowano tradycje Wojska Polskiego, podkreślano ważność służby dla Ojczyzny, rolę honoru i poczucie obowiązku.
Chyliński został przyjęty do Korpusu drogą konkursu. Do egzaminu dojrzałości przystąpił 14 maja 1935 roku. Następnie po rocznym kursie unitarnym w Różanie nad Narwią został słuchaczem Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie k. Ostrowi Mazowieckiej. Po ukończeniu nauki przeniósł się z Gostynina do Warszawy. Utalentowany matematycznie w dniu 28 października 1937 roku został studentem na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Uniwersytetu Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Podjął także studia w Państwowej Wyższej Szkole Budowy Maszyn, czyli tzw. Szkole Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda. Dodajmy, że Szkołę tę ukończył Józef Łuczak, inżynier drogownictwa, który w latach 1921–1947 pracował jako nadzorca dróg i mostów w Gostyninie (zob. Gostyniński Słownik Biograficzny, s. 209–210).
Studia młodego podchorążego Chylińskiego przerwała alarmowa mobilizacja. Zgłosił się wówczas do służby czynnej. W dniu 25 sierpnia 1939 roku otrzymał przydział do Armii Modlin. I odtąd zaczęła się jego wojenna tułaczka. Lata 1939–1957 prześledził i opisał Andrzej Tomczyk w książce Cichociemny „Frez” Eugeniusz Stanisław Chyliński 1915–1990 wydanej w 2017 roku w Raciborzu. Autor ukazał w niej drogę Chylińskiego od kampanii wrześniowej przez Węgry, Jugosławię, Grecję, Francję, Hiszpanię, Portugalię i Gibraltar do Wielkiej Brytanii, przystąpienie do Armii Krajowej i skok do walczącego kraju w nocy z 24 na 25 marca 1943 roku w ramach operacji lotniczej Cellar w okolice wsi Helenów koło Siedlec, poprzez działalność bojową w szeregach Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej jako inspektora dywersji, udział w operacji Ostra Brama, zsyłkę na Syberią do budowy w nieludzkich warunkach linii kolejowej i pracy w kopalni w Workucie, aż „po zniewoloną ojczyznę lat PRL, w której należało ułożyć sobie życie i pracować”. Książkę czyta się z zapartym tchem i podziwem dla bohatera, i zarazem dla Autora za skrupulatność badawczą.
W życiorysie Eugeniusza Stanisława Chylińskiego jest jeszcze jeden wątek gostyniński. Po powrocie do Polski 3 lipca 1957 roku chory na gruźlicę trafił do Otwocka. Tam poznał swoją przyszłą żonę, jedną z pielęgniarek sanatoryjnych. Ślub wzięli 17 czerwca 1958 roku w Gostyninie. Chyliński miał wówczas 43 lata. Pierwszą pracę rozpoczął w Nadleśnictwie Pelplin. Z leśnictwem związany był przez długie lata. Od lutego 1970 roku pracował w Modzurowie koło Raciborza na funkcji głównego księgowego w Stacji Hodowli Roślin. Zmarł 10 lutego 1990 roku jako Kawaler Orderu Virtuti Militarii V Klasy. Pochowany jest na cmentarzu Jeruzalem w Raciborzu.
W Gostynińskim Słowniku Biograficznym są biogramy żołnierzy Armii Krajowej związanych z Gostyninem. Nie ma wśród nich żadnego Cichociemnego. Należy więc wprowadzić Chylińskiego do gostynińskiego Panteonu bohaterów, z którego będziemy również dumni.
Barbara Konarska-Pabiniak
Zdjęcia pochodzą z książki Andrzeja Tomczyka Cichociemny „Frez” Eugeniusz Stanisław Chyliński 1915–1990 udostępnione przez Autora.
Napisz komentarz
Komentarze